Księga o niewidzialnym

Od wydawcy: „Księga o Niewidzialnym” to zbiór najpiękniejszych opowieści Erica-Emmanuela Schmitta.

Na kartach książki znajdziemy nieznaną w Polsce buddyjską baśń Milarepa, a ponadto najbardziej cenione przypowieści autora: Oskar i pani Róża, Pan Ibrahim i kwiaty Koranu, Dziecko Noego i Zapasy z życiem.
Historie te poruszają najczulsze struny ludzkiej wrażliwości i przypominają o prawdziwym sensie życia – Niewidzialnym, lecz możliwym do odkrycia.”

Może wstyd się przyznać, ale przypowieść „Oskar i pani Róża” trafiła w moje ręce dopiero teraz, a przy okazji kilka innych, autorstwa Erica-Emmanuela Schmitta. Teraz już wiem, że chętnie sięgnę po inne opowieści. Z tych, które znalazły się w „Księdze o niewidzialnym”, najbardziej podobała mi się jednak opowiadająca o nieuleczalnie chorym chłopcu, którego odwiedza Pani Róża. Starsza kobieta wolontariuszka, przewodniczka duchowa, pomaga chłopcu pogodzić się ze śmiercią. 
W drugiej kolejności umieściłabym „Pana Ibrahima i kwiaty Koranu”, pięknie i mądrze o sensie życia, szczęściu i ogromnej sile zwykłego uśmiechu. 
Niestety nowość w Polsce, baśń o Milarepie, oceniam najniżej, choć i tam nie brakuje pozytywnych i mądrych myśli. 
Podsumowując, warto skorzystać z nauk, płynących z kart tej książki. Polecam na długie zimowe wieczory. 
Milarepa

„Ziemia zabliźnia się szybciej niż ludzka dusza.”
Oskar i pani Róża

„Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera.”

„Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.”

„(…) życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć.”

„Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się wykazać, żeby docenić życie. Musi być wyrafinowany, stać się po trosze artystą. Byle kretyn może cieszyć się życiem w wieku dziesięciu, dwudziestu lat, ale kiedy człowiek ma sto lat, kiedy już nie może się ruszać, musi uruchomić swoją inteligencję.”

„Najciekawsze pytania wciąż pozostają pytaniami. Kryją w sobie tajemnicę. Do każdej odpowiedzi trzeba dodać „być może”. Tylko na nieciekawe pytania można udzielić ostatecznych odpowiedzi.”
Dziecko Noego
„Religia żydowska kładzie nacisk na szacunek, chrześcijańska na miłość. Zadaję sobie pytanie: czy szacunek nie jest ważniejszy od miłości? A także łatwiejszy do zastosowania… Kochać swojego nieprzyjaciela, jak proponuje Jezus, i nadstawiać drugi policzek, uważam, że to godne podziwu, ale trudne do wykonania. Zwłaszcza w tej chwili. Nadstawiłbyś drugi policzek Hitlerowi, powiedz? – Nigdy! – Ja też…”

„Religia nie jest ani prawdziwa, ani fałszywa, proponuje tylko pewien sposób życia.”

„Miłość to trudna rzecz, nie można jej wywołać ani kontrolować, ani też zmusić, aby trwała”
Zapasy z życiem
„(…) jeżeli to, co mówisz, nie jest piękniejsze od ciszy, lepiej milcz.”

„Po drugiej stronie chmur zawsze jest czyste niebo.”
Pan Ibrahim i kwiaty Koranu
„Autos­tra­dy mówią człowiekowi: jedź, nie ma na co patrzeć. Są dla idiotów, którzy chcą jak najszybciej dostać się z jednego punktu do drugiego.”

„Serce człowieka jest jak ptak zamknięty w klatce ciała.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *