Zapomniany ogród

„Trudno było oprzeć się pokusom sekretnego ogrodu. Przekraczając jego bramę, człowiek miał wrażenie, że wchodzi do miejsca poza czasem i rzeczywistością.” 
Na prawdę trudno oprzeć się przeczytaniu w ciągu jednego dnia książki Kate Morton „Zapomniany ogród”.  Nie tylko zapomniany, ale i zaczarowany, tajemniczy, piękny.
Trzy pokolenia kobiet i łącząca je tajemnica. Powieść o poszukiwaniu korzeni i własnej tożsamości.
Rok 1913. Porzucona przez nieznajomą kobietę na statku płynącym z Londynu do Australii mała dziewczynka zostaje przygarnięta przez bezdzietnych rodziców. W dniu swoich dwudziestych pierwszych urodzin Nell O’Connor dowiaduje się od przybranego ojca, że jest podrzutkiem. Wiele lat później powraca do Anglii, by odkryć prawdę o swoim pochodzeniu, o matce, której nie pamięta. W 2005 roku w podobną podróż – do odległej Kornwalii, krainy intryg, miłości i zdrady – wyrusza jej wnuczka Cassandra. Dzięki zapiskom babci odsłania kolejne fragmenty mrocznej układanki, poznaje losy kobiet, które połączył pakt milczenia. Klucz do przeszłości leży w wybudowanej na szczycie klifu starej chatce, otaczającym ją sekretnym ogrodzie, wiekowym dworze należącym do arystokratycznej rodziny Mountrachet i tajemniczym labiryncie. Kryją go także pełne grozy baśnie, napisane przez zaginioną pisarkę Elizę Makepeace oraz niesamowite ilustracje słynnego portrecisty Nathaniela Walkera.

Tyle z opisu wydawcy, po resztę trzeba sięgnąć do książki. Początkowo troszkę gubiłam się w osobach, czasach, jednak wszystko zaczęło się lepiej łączyć w jedną, niezwykle interesującą całość. Urocza książka, bardzo kobieca, z misternie skonstruowaną akcją. XIX wieczna Anglia, nieco baśniowa sceneria, tajemnicze miejsca, rodzinne tajemnice i… ogród, miejsce do którego chciałby się przejść przez karty powieści.
Typowe babskie czytadło w dobrym wydaniu, nawet dla tych, którzy z bajek już dawno wyrośli, zachęcam do sięgnięcia po tę książkę. 
Kilka cytatów z książki:
„Trzeba żyć tym, co się ma, nie tym, co się straciło.” 

„Pamięć to okrutna dama, z którą wszyscy musimy nauczyć się tańczyć.”

„Nadzieja jest jak podstępne nasienie, które ktoś zasadził w ludzkiej duszy. Wystarczy poświęcić jej odrobinę uwagi, a przetrwa najgorszy czas i rozkwitnie, ciesząc ludzkie oko. To ona sprawia, że człowiek za nic ma przeszłość i doświadczenie.” 

„Odkrycie, że za czarnymi znaczkami na białych kartkach kryją się światy pełne lęku, radości i nieopisanych wrażeń, to kolejny cudowny dar od życia.”

„No cóż, życie jest zbyt krótkie, by się ograniczać, prawda?”

„Odkąd Eliza odkryła w sklepie pani Swindell książkę z bajkami i zatopiła się w jej wyblakłych stronach, zrozumiała potęgę opowieści. Ich magiczną zdolność do wypełniania pustki w ludzkich sercach i zranionych umysłach.”

„Wyrzekając się wszelkiej kontroli i ufając przeznaczeniu, człowiek może być na prawdę szczęśliwy.” 

„Czasami ciało pragnie rzeczy, których umysł nie potrafi pojąć i zaakceptować.”

„Myślenie jest jak maczanie brudnego od farby pędzla w krystalicznie czystej wodzie pewności.”
Tytuł: Zapomniany ogród
Autor: Kate Morton
Wydawnictwo: Albatros
Rok wydania: 2011
Liczba stron: 536
Zdjęcie okładki i opis: Wydawnictwo Albatros 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *