Spotkamy się kiedyś w moim raju

„Spotkamy się kiedyś w moim raju” to bardzo przejmująca i smutna książka, opowieść napisana w formie pamiętnika, dokumentująca ostatni rok z życia Isabell, piętnastolatki chorej na raka. Już po tym pierwszym zdaniu nikt nie ma wątpliwości, rak… opowieść musi być smutna. I taka jest, ale dużo w niej optymizmu, nadziei, wiary.

Pamiętnik nie jest pisany przez chorą dziewczynę, choć w drugiej części możemy zapoznać się również z jej zapiskami, to wspomnienia matki, spisane już po śmierci ukochanej córki, a dokładnie po dziesięciu latach. Wówczas to matka Isabell postanowiła spisać całą historię walki z chorobą, jednak nie chodziło jej o szczegóły medyczne, a bardziej o stronę emocjonalną.

Dzięki temu, że ta przejmująca opowieść napisana została już po jako takim otrząśnięciu się z traumy utraty dziecka, jest szczególnie warta przeczytania, to spojrzenie na śmierć bliskiej osoby z pewnej perspektywy, a nie jedynie przez pryzmat ogromnego bólu i morza łez.
Książka pokazuje jak bardzo zmieniło się życie rodziny po usłyszeniu wyroku, opisuje postawę poszczególnych osób wobec ciężkiej choroby. Na największą uwagę zasługuje oczywiście sama Isabell, która w tak młodym wieku stała się dojrzałą kobietą, całkowicie świadomą bliskiej śmierci.

Ciężka próba dla całej rodziny, podczas której znalazło się trochę radosnych chwil. Właśnie dlatego warto sięgnąć po książkę, to coś w rodzaju poradnika, drogowskazu dla każdego z nas, nawet w pełni zdrowia, bo przecież nigdy nie wiadomo co zdarzy się jutro, za miesiąc czy kilka lat. Książka pięknie pokazuje dobre relacje rodziny z ciężko chorą osobą, a ponieważ pisana jest przez matkę, w oparciu o jej własne doświadczenia, jest bardzo życiowa. Może trudno nazwać tę książkę poradnikiem, to niezbyt właściwe słowo, ale dla wielu osób może być pomocna w kontaktach z chorym. Podobała mi się tu szczerość wobec pacjentki, nieukrywanie faktu nadchodzącej śmierci, dzięki czemu mogła się na nią właściwie przygotować pod koniec heroicznej walki z chorobą.

Pomimo wielkiego smutku książka daje nadzieję, może nie na ziemskie życie, bo czasem nie da się pokonać choroby, nawet pomimo młodego wieku, daje siłę przetrwania wielkiej tragedii, daje chwile radości pośród czasu słabości i bólu.

Cytaty z książki

„… zdolność podejmowania walki jest inna u każdego człowieka, gdy ma świadomość, że jest to walka ciężka i ostateczna.”

„Nie wiele trzeba by być wesołym, ten, kto wesoły, królem jest.” 

„Twoje życie i cierpliwość miały głęboki sens. Nie umarłaś na próżno. Jesteś wzorem dla tych, którzy cię znali, i staniesz się wzorem dla wielu jeszcze osób. Problem śmierci zajmuje wszystkich ludzi. Lęk przed zajęciem wobec niej własnej postawy jest ogromny – pomożesz w tym wielu ludziom!”

Tytuł: Spotkamy się kiedyś w moim raju

Autor: Isabell Zachert, Christel Zachert
Wydawnictwo: Świat Ksiązki
Rok wydania: 1996
Stron: 188

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *